Mutluluk denen ışığı yitirdiği günler olur ya insanın

Ezgi ŞAMAKİ

Mutluluk denen ışığı yitirdiği günler olur ya insanın

O günlerden birinde çıktın karşıma.

İçine şüphe doldurur ya insanın;

Karanlıkta kapkara bir siluettin,

Hem de öylesine kusursuz.

Bense öylesine huzursuz…

Gözlerinde aradığım ışığı gökte bulduğum vakit

Bir şeyler içimden süpürdükçe hüzünü,

Işığım aydınlatır oluverdi yüzünü.

Sözlerinde aradığım “içini” bir gün gördüğüm vakit

Bir şeyler içimden süpürdükçe yüzünü,

Sensizliğim unutur oluverdi hüzünü…